Ik was in Utah een keer eerder als een jonge knaap. Kim en ik heb ook meegemaakt SLC luchthaven vele malen op weg naar Cali en Vegas. Toch zijn de verschillen merkte ik bij het stappen buiten op zoek naar mijn huurauto waren onthutsend. Ik verliet Atlanta op een rood-oog en het was al drukkend benauwd voor de maand mei. De 10AM lucht in Utah was warm, maar volledig ontbreekt in vocht. Er waren overal bergen, er lag sneeuw op hen. Weird.
Ik kocht mijn Hyundai Accent (nee dank u, ik wil niet naar een soortgelijke POS auto upgraden voor maar 3,86 dollar meer per dag) en liep van de luchthaven, op zoek naar mijn hotel. Vreemd, mijn hotel was bij de volgende afrit, precies waar het hoort te zijn. Nog meer vreemd, de versnipperaar receptionist Nancy laat me in te checken naar een kamer om 10:30 uur. Alles leek goed te gaan, dus ik ging naar mijn kamer op te frissen en een stuur Twitpic terug naar huis om mijn fantastische vrouw.
Ik moest verdrijven naar Tooele in te checken en op te halen mijn referenties, dus heb ik een paar camera's gooide over mijn schouders en liep naar de auto. Als de receptionist keek me het hotel te verlaten met mijn spullen, bood ze, "Good Luck". Dit gaf me pauze, maar ik liet toch.
Rijden op I-80 rond het meer is surrealistisch. Ik neem aan dat het moet iets zijn als het rijden op de maan. Niets, veel niets. Nou ja, bergen en een grote kont meer denk ik, maar dat is het zo'n beetje.
Ik mijn richtingen volgde op een enkele provincie snelwegen en daarna weer afgesloten op "Schapen Lane", geen shit, Schaap Lane. Veel koeien, een paar paarden, een vliegtuig, geen schapen. He kijk! Een race complex. 
Miller Motorsports Park is fantastisch. De plaats is mooie, goed onderhouden, schoon, nieuw, klaar om te rollen. Het personeel in de media centrum en in de hoffelijkheid bestelauto's waren geweldig. Ik heb nog niet voelde me zo verwend en verzorgd sinds het Omni Royal Orleans laatste New Year's. Zelfs MMP's marketing persoon, Jen ( @ MMP_Utah ) werd tweeten naar me op de baan te houden gehydrateerd. Als fotograaf, als ik ben, ben ik gewend geraakt aan het gevoel een beetje zoals een ongewenst insect. Miller's mensen herinnerde me eraan dat ik eigenlijk ben iets dat veel mensen willen / denken dat ze kunnen doen doen.
Fast forward een paar dagen en een aantal Polygamie Porters . Race dag! 7:30 AM fotograaf vergadering. Ik laat mijn hotel in de pre-dageraad en de zon zien opgaan over de toppen van de bergen als ik richting Tooele. De vroeg, te vroeg, maar ik heb hier nog nooit geweest en wil niet vast komen te zitten in het verkeer. Geen zorgen te maken als de machtige Hyundai krijgt dat ik mijn parkeerplaats van 7AM. Ik land naast een aantal Patron teamleden die schreeuwen tegen me dat mijn koffiemok is te klein. Vreemde manier om aan de dag te beginnen.
De ochtend gaat op zijn excentrieke gebogen als ik aankom op de gesloten Media Center. De major-domo staat daar te praten over haar mobiele telefoon, in een poging iemand om te komen openen van de deur te krijgen. Ik drink mijn koffie onvoldoende grootte en wacht. Uiteindelijk vindt ze haar weg in en we allemaal naar binnen gaan en voor te bereiden op de dag.
Fire pakken zijn hot. Klinkt stom maar waar. Ik had nog nooit gedragen, maar om te schieten in de hete pits tijdens de race, je moet worden beschermd. Uiteindelijk mijn lichaam gewend en ik vergat mijn ongemak. Auto's vliegen in en over en banden, brandstof, krijsende en uit de buurt zal dat doen voor jou. Op een gegeven moment werd ik leunend in een Flying Lizard pitstop en ben geraakt in het hoofd met de grond klem. Het was onthutsend om te geschift, vraag me af wat er gebeurd is, kijk naar beneden, zie je een jumper kabelklem, beseffen dat je echt geen pijn doen en ga dan terug naar schieten alle in de ruimte van 1 seconde. Ik keek op en zag later de verstorven blik op een van de Lizard pitcrew. Ik gaf hem een duim omhoog en hij glimlachte en ging weer aan het werk. Goed op hem om dan te merken en vallen.
De race was geweldig en de locatie was tip top. Ik ontmoette een groep mensen die ik hoop en verwacht snel weer te zien. Oh ja, mijn pix ziek zijn. U kunt de volledige ALMS Utah Grand Prix fotogalerij en de Mazda / Jetta fotogalerij .
Het leven lijkt niet al te slecht
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 |  | ||||||||
