Βορειοανατολικά 2009 Grand Prix στο Lime Rock Park
Αποφασίσαμε να κάνουμε την κίνηση μέχρι το Κοννέκτικατ και πίσω σε ένα γρήγορο Northeastern εκδρομών. Κάμπινγκ την πρώτη νύχτα partway στη Βιρτζίνια στο Shenandoah National Park και στη συνέχεια στην 2η νύχτα στο Catskills στο Βορρά-Νότου Campground λίμνη . Ημέρα τρία μας βρήκε το τράβηγμα σε ασβέστη Πάρκο Ροκ γύρω 19:00. Οι άνθρωποι με τα διαπιστευτήριά μου (η οποία λειτουργεί και ως εισιτήριο εισόδου), είχε ήδη φύγει για την ημέρα. Dumb σχεδιασμού από την πλευρά μου, αλλά ευτυχώς η γυναίκα πελατών Υπηρεσίες πίστεψαν την ιστορία μου και ας εισέλθετε Έχουμε στρογγυλοποιείται ενοικίασης αυτοκινήτων γκολφ μας και κατευθυνθήκαμε στο πάρκο. Επιτρέψτε μου να πω ότι το Lime Πάρκο Rock είναι όμορφη; Αυτό που κάνει στην άκρη από τα περισσότερα κομμάτια είναι ότι δεν υπάρχουν κερκίδες ή κερκίδες, μόλις λόφους και χλόη από όπου μπορείτε να παρακολουθήσετε τον αγώνα. Βρήκαμε τόπου μας, και πήρε συσταθεί ακριβώς στην ώρα για μια καταιγίδας / χαλάζι / αέρα για να μας χτυπάνε για λίγο. Η καταιγίδα δεν κράτησε πολύ καιρό και αργότερα ο ουρανός εξερράγη σε σπρέι μπλε σύννεφα.
Θα παρατηρήσετε ότι η μεγάλη κατηγορία Μία διάταξη που σταθμεύουν στα αριστερά μας. Το λογότυπο RHR στο καλάθι γκολφ και τις πλάκες του Οχάιο μας έδωσε μια ένδειξη ως προς το ποιος ήταν γείτονάς μας, και την εικασία μας επιβεβαιώθηκε νωρίς το πρωί της Παρασκευής ως Bobby Rahal αριστερά της εξέδρας και έφυγε με τα συνεργεία. Μπορώ να δηλώσω κατηγορηματικά ότι ήταν υπέροχη και τους γείτονές μας δεν ξύπνησε μια φορά με κάθε τρεις Metallica. Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το πάρκο ήταν αρκετά ήρεμη ολόκληρο το Σαββατοκύριακο. Ήμουν μέχρι νωρίς το πρωί της Παρασκευής, όπως έπρεπε να πάω πίσω στην κεντρική πύλη για να πάρει τα διαπιστευτήρια εισόδου μου πριν από τη συνάντησή του φωτογράφου στο Media Center. Το πρωί ξεκίνησε πολύ ομίχλη και υγρασία, αλλά λίγο πριν από την πρώτη σύνοδο πρακτικής ελεημοσύνη, ο ήλιος όμως έσπασε και άρχισε να στεγνώσει τα πάντα. Δεν είχα πάει ποτέ στο Lime Rock πριν, έτσι ήμουν και πάλι πίσω από την μπάλα οκτώ προσπαθούν να μάθουν την πίστα. 
Το σύστημα που χρησιμοποιούν εκεί για την εισαγωγή στις περιοχές εδάφους πρέπει να είναι αρκετά έξυπνο. Πολλές από τις πύλες που δεν είναι κοντά σε στάσεις σημαία και την ανάρτησή τους στο φύλακες θα απαιτούσε προσωπικό, έτσι ώστε να έχουν κωδικοποιηθεί κλειδαριές σε όλες τις πύλες. Ίσως αυτή να είναι κοινή, αλλά σκέφτηκα ότι να είναι αρκετά έξυπνα. Όπως και στην Γιούτα, έμεινα έκπληκτος με το πόσο ανοιχτό και χρήσιμο πολλές από τις φωτογράφοι. Είχα πολλές συζητήσεις σχετικά με την αντιστάθμιση έκθεσης, λόγω του υψηλού άμεσο ηλιακό ανατινάζοντας τα παρμπρίζ των αυτοκινήτων και περισσότερες από μία θέσεις και προτείνει να δοκιμάσετε γωνίες. Μόλις έμαθαν ποτέ δεν είχα πυροβόλησε, θα προσφέρουν τις συμβουλές τους σε καλά σημεία για να πυροβολήσει από. Ένας τύπος έκανε δείχνουν ένα μέρος της πίστας που δεν υπήρχε πια, αλλά θα το κάνω κιμωλία ότι μέχρι απώλεια μνήμης. Κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος, Κιμ και εγώ πήδησε στο καλάθι για να κατεβείτε στην περιοχή πωλητή να σπρώξει γύρω. Θα σταθμεύσει το καλάθι, πήρε το κλειδί και τριγυρνούσε. Όταν γυρίσαμε, το καλάθι είχε φύγει. Δεδομένου ότι κάθε καλάθι του γκολφ στον πλανήτη χρησιμοποιεί το ίδιο κλειδί, δεν είναι ακριβώς δύσκολο να κλέψει. Όπως σταθήκαμε στο κενό σημείο, είδα ένα καλάθι φορτωμένο κάτω με τους οπαδούς κουτί τίτλο μακριά στο βάθος. I σπρώξετε ελαφρά μετά τους και αρκετά βέβαιος το καλάθι ήταν # 13. Φώναξα για να σταματήσει, αλλά ήταν ήδη στον προορισμό τους, η Πατρών VIP σκηνή. Δεν είμαι σίγουρος τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους Πατρών, πρώτη γελούν με τον καφέ μου στη Γιούτα, τότε κλέβουν καλάθι μας στο Κονέκτικατ. Μπορούν δε φαίνεται να τους αναπαραγωγής, όπως κουνελάκια όμως. Έχω μια θεωρία ότι αν χύσει Πατρών σε ένα λαγουδάκι, μετατρέπεται σε ένα άτομο που φοράει κάποια ρούχα Πατρών. Σοβαρά τώρα, η γυναίκα που πήρε καλάθι μας ήταν καλά ταπεινωμένος, πίστευε ότι ήταν το καλάθι Πατρών, δεδομένου ότι ήταν σταθμευμένο δίπλα στη σκηνή. Ήταν πραγματικά πολύ αστείο στο τέλος, μόνο ανησυχητικό στην αρχή. 
Τα βαριά σύννεφα ήταν πίσω για τις κατατακτήριες, ώστε τα ανοίγματα που ήταν λίγο πιο συνεπής. Δεν κέφι του από σκούρο γκρι, μέχρι τον λαμπερό ήλιο και στη συνέχεια πίσω στο σκοτάδι όλοι στο χώρο του ένα λεπτό. Συνήθως, ο ήλιος βγαίνει ακριβώς όταν είτε ένα από τα της BMW ή Dysons έρχεται μέσα. Τότε όχι μόνο υπερέκθεση, μπορείτε να πάρετε το πρόσθετο πλεονέκτημα της καεί εντελώς λευκά. Τέτοια είναι η ζωή της φωτογραφίας δράσης υποθέτω. Η μέρα έγινε πιο σκούρο και αστραπές άρχισαν να αναβοσβήνουν πίσω από το πλησιέστερο μπλόφα. Ήταν μια καλή στιγμή να είναι σε θέση να πάει όλος ο τρόπος κάτω στο 2,8, γιατί νύχτωσε γρήγορα. Στο τελευταίο μέρος της P1/P2 quali, άρχισε να βρέχει λίγο και όλοι οι φωτογράφοι στην περιοχή μου έτρεξε μακριά. Ήταν μόνο εγώ και ένας Βρετανός να ξεχωρίζει σε ένα λόφο στη βροχή και αστραπές .... κρατώντας μεγάλες ηλεκτρικές συσκευές μέταλλο σε μέταλλο ...... λοβό μονο ...... δεν είναι πολύ έξυπνος υποθέτω. Κατατακτήριες τελείωσε και πήγαμε πίσω στην RV λίγο πριν οι ουρανοί άνοιξαν. Το μόνο Wi-Fi στην πίστα ήταν στο κέντρο των μέσων ενημέρωσης, που ήταν ένα υγρό βόλτα κάτω από το λόφο γι 'αυτό μας έβγαλε την AT & T Connect Card έτσι θα μπορούσα να ανεβάσετε κάποια από τα αρχεία μου. Ακριβώς όπως και στο Sebring, το καθαρό δεδομένα που συνθλίβονται μέχρι το σημείο της μη χρηστικότητας. Είχαμε 5 μπαρ και μπορεί να φωνάζουν, αλλά το δίκτυο δεδομένων ήταν λίγο πολύ νεκρός. Σε απόγνωση, γύρισα στο αεροδρόμιο και ήταν σε θέση να συνδεθεί μόνο με το ασύρματο εκτυπωτή HP κάποιου. Παραιτήθηκε από την αποστολή των μέσων ενημέρωσης κέντρο νωρίς το επόμενο πρωί, πήγα πίσω στη σφαγή και τη διόρθωση των εικόνων της ημέρας.
Έβρεχε μακριά και όλη τη νύχτα, αλλά η μέρα ξεκίνησε με σαφείς και ξηρό. Μετά από μια συντριβή γεμάτη αγώνα Formula BMW, τα αυτοκίνητα ALMS, πήρε τελικά το δίκτυο. Ο περίπατος πιτ διήρκεσε περίπου 10 λεπτά, λόγω της overun από τους αγώνες υποστήριξης. 
Είχα αποφασίσει να ξεκινήσει τον αγώνα στα pits RahalLetterman. Υπήρξε μια λίγο πιο χάος στα pits από το συνηθισμένο. Το # 90 BMW έσπασε ένα ημιαξόνιο περίπου στα μισά του αγώνα και το κερί που καθορίζονται στο πλαίσιο λάκκο. Ο Ρόμπερτσον GT40 άφησε με μόνο ένα ελαστικό δίσκο και έπρεπε να ωθηθεί προς τα πίσω. Η Panoz είχε ολόκληρο το πίσω μέρος του undertray άρπαξαν έξω κατά τη διάρκεια μιας αργά το pit stop και οδήγησε πίσω στην κούρσα μοιάζει με κάτι από την ταινία Βραζιλία. Συνολικά ήταν ένας συναρπαστικός αγώνας. Το Corsa Motorsports ομάδα πήρε παρθενικό βάθρο με τους Hybrid Ginetta-Zytek 09HS τους, το αλεξίσφαιρο Lowes-Φερνάντες αυτοκίνητο είχε πρόβλημα για 1η φορά φέτος, ο Patrick Long & Joerg Bergmeister θέσει το # 45 Ιπτάμενα Lizard στην κορυφή βήμα και Dyson είχε ένα αυτοκίνητο από νωρίς και το άλλο σε μια νίκη. Εάν δεν έχουν πάει ποτέ Limerock, εγώ προτείνω, ιδιαίτερα μια μεγάλη θέση για έναν αγώνα αυτοκινήτων. Ολόκληρο το βορειοανατολικό μου Grand Prix της γκαλερί μπορούν να προβληθούν εδώ . Ευχαριστώ για την ανάγνωση. 
Αυτή η εγγραφή δημοσιεύτηκε στις Πέμπτη 30 Ιουλίου του 2009 στις 19:11. Είναι αρχειοθετείται κάτω ALMS , φωτογραφία , Μέρη Πήγαμε , Αγώνας και με ετικέτα ALMS , American Le Mans Series , Lime Rock , Lime Rock Park , NEGP , βορειοανατολικά Grand Prix . Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 ζωοτροφών.
